Ταυτότητα βιβλίου:
Σειρά: Θέατρο
Συγγραφέας: Τζένη Κοσμίδου
Σελιδοποίηση: Διονύσης Βεργίνης
Φιλολογική Επιμέλεια: Αρετή Μπάρλου
Η σύλληψη και ο σχεδιασμός του εξώφυλλου είναι μία καλλιτεχνική δημιουργία του καλλιτεχνικού διευθυντή Διονύση Βεργίνη.
Λίγα λόγια για το βιβλίο:
Το «Μετωπική με τον Θεό» είναι ένα ιδιαίτερο ψυχόδραμα, αντιπροσωπευτικό αυτού που η Τζένη Κοσμίδου ονομάζει εξομολογητικό θέατρο.
Αυτή η μορφή θεάτρου επιδιώκει μέσα από μια εκ βαθέων εξομολόγηση ενός η παραπάνω πρωταγωνιστών, να αφυπνίσει, να προβληματίσει, να γοητεύσει και να συνεπάρει τον θεατή κάνοντας τον συνένοχο στην δική τους ιδιαίτερη κατάσταση. Στα μυστικά, τα θέλω, τις σκέψεις, τις φοβίες και τις βαθύτερες αναζητήσεις τους. Είναι ένα απόλυτο ξεγύμνωμα ψυχής, πέρα από κάθε εγωισμό η καθωσπρεπισμό.
Μιλώντας τώρα συγκεκριμένα για το εν λόγο έργο η συγγραφέας κάνει ξεκάθαρο πως δεν πρόκειται απλά για έναν θεατρικό μονόλογο.
Είναι μία βαθύτερη αναζήτηση του σύγχρονου ανθρώπου στα πιο μύχια σημεία της ψυχής του, ξεδιπλώνοντας σκέψεις, αλήθειες και πεποιθήσεις που αν ανιχνεύσουμε στις αναμνήσεις μας θα δούμε ότι οι περισσότεροι είχαμε κάποια στιγμή προσδιορίσει αλλά ελάχιστοι είχαμε το θάρρος να τις διατυπώσουμε δυνατά.
Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για ένα κείμενο που σκοπό έχει να προσβάλει την ορθόδοξη χριστιανική πίστη ή να σκανδαλίσει. Τουναντίον έχει σκοπό να φέρει πιο κοντά στην αληθινή, ουσιαστική πίστη αυτούς που η τυπολατρική πίστη και εμμονή φρόντισε να απομακρύνει.
Η Άννα Βαγενά η οποία προλογίζει το συγκεκριμένο έργο γράφει χαρακτηριστικά:
«Είμαι περήφανη που προλογίζω αυτό το κείμενο. Η Τζένη Κοσμίδου είναι μια καλλιτέχνης με τα πιο δυναμικά στοιχεία, απ’ αυτά που χαρακτηρίζουν τη νέα γενιά του σήμερα.
Τόλμη, αντίδραση, αμφισβήτηση της θρησκείας, παράπονο, αναπάντητα ερωτήματα που ξεφεύγουν απ’ τις τυποποιημένες απευθύνσεις που συνηθίζονται στα Θεία και ένα ηχηρό «Γιατί;» , ξεχύνονται ελεύθερα μέσα απ’ τον συνειδητοποιημένο λόγο της.
Αναρωτιέμαι πολλές φορές, αν σ’ αυτήν την γενιά έχουμε εμείς δώσει ότι της αξίζει για να πάρει τη σκυτάλη να συνεχίσει. Βλέποντας τα έργα, τις δημιουργίες, και τον τρόπο που σκέφτονται και δρουν το κυριότερο, άνθρωποι νέοι όπως η Τζένη Κοσμίδου, ησυχάζω. Ησυχάζω γιατί το ακούραστο και ανήσυχο πνεύμα που την διακατέχει, είμαι σίγουρη πως θα την αναγκάσει να συνεχίσει να δημιουργεί, να μην σταματά να αναρωτιέται και να απορεί ακόμα και για τα πιο απλά θέματα που συναντά στη ζωή που όσο αναλύονται διαφαίνεται η πολυπλοκότητα τους
Η γραφή της είναι άμεση και ευχάριστη. Ελπίζω να έχω την τιμή να προλογίσω και άλλα κείμενα της, μα προπάντων ανυπομονώ να τα διαβάσω.»
